Transgresje Władysława Wałęgi
DOI:
https://doi.org/10.55225/hcs.549Słowa kluczowe:
art brut, terapia, trangresja, malarstwo nieprofesjonalneAbstrakt
Władysław Wałęga jest zaliczany do najwybitniejszych przedstawicieli art brut w Polsce. Osobowość i życiowe doświadczenia tego krakowskiego malarza szczególnie mocno zadecydowały o sile wyrazu jego twórczości. Na obrazach ukryte wspomnienia i dręczące wyobrażenia przeplatają się z wizjami sennymi, marzeniami i tęsknotami. Sztuka stała się dla Wałęgi sposobem wyrażania wewnętrznych przeżyć i komunikowania się ze światem. To także terapia łagodząca napięcia emocjonalne oraz samotność. Kluczem do zrozumienia jego obrazów jest biografia artysty, pełna dramatycznych wydarzeń i ekstremalnych doświadczeń: dzieciństwo w sierocińcach, domach poprawczych, lata spędzone w więziennych celach, alkoholizm, problemy psychiczne. Malarstwo pomogło Wałędze wyzwolić się ze skrywanych lęków oraz uporządkować system wartości, a także odbudowywać obraz świata, który wielokrotnie rozpadał się w jego życiu.
Statystyka pobrań
Bibliografia
Borowik G., Czas sztuki art brut [w:] Gorzki smak art brut, red. M. Elias, Warszawa 2016. Google Scholar
Boulllet A., Myśleć art brut. Sztuka naiwna, sztuka ludowa, nowi prymitywiści, sztuka „nie-profesjonalna”… i art brut w Polsce, [w:] Art brut. Różnorodnie, red. J. Daszkiewicz, S. Rammer, Poznań 2018, s. 9–30. Google Scholar
Harasimowicz J., Art brut na rynku sztuki, Rynek i Sztuka, 2014, https://rynekisztuka.pl/2014/02/07/art-brut-na-rynku-sztuki/ [dostęp 26 maja 2022) Google Scholar
Jackowski A., Sztuka zwana naiwną, Warszawa 1995. Google Scholar
Wałęga W., Wywiad przeprowadzony przez Annę Grochal i Beatę Skoczeń-Marchewkę, 20 września 2021, archiwum prywatne A.G. i B.S.-M. Google Scholar
Wałęga W., Wywiad przeprowadzony przez Annę Grochal i Beatę Skoczeń-Marchewkę, 12 lipca 2021, archiwum prywatne A.G. i B.S.-M. Google Scholar
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2023 Beata Skoczeń-Marchewka
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc/4.0/88x31.png)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.