Wzorzec etycznej komunikacji w zespole terapeutycznym
DOI:
https://doi.org/10.5604/01.3001.0010.7697Słowa kluczowe:
komunikacja, zasady, zespół terapeutycznyAbstrakt
Obecny czas dynamicznego rozwoju wąskich specjalności medycznych wraz z postępująca technicyzacją w medycynie z jednej strony przyczyniają się do poprawy opieki zdrowotnej, z drugiej często są powodem narastania wśród chorych odczuć wyizolowania wskutek wycinkowego traktowania ich problemów. Przeciwwagą na ten stan rzeczy jest tworzenie interdyscyplinarnych zespołów terapeutycznych, których celem nadrzędnym jest przywrócenie dobrostanu bio-psycho-społecznego i duchowego pacjenta. Elementarną częścią funkcjonowania zespołu jest proces komunikowania się na różnych płaszczyznach. Celem artykułu jest przedstawienie zasad prawidłowego komunikowania się z chorym, całość zakończona jest propozycją wzorca etycznej komunikacji w zespole terapeutycznym. Zaproponowany model nie stanowi jednak gotowego algorytmu postępowania, gdyż grozi to rutyn w postępowaniu - intencją autorek było pokazanie ogólnego konstruktu/wzorca komunikacji, który w każdej sytuacji można „nałożyć” na „żyjącą” rzeczywistość dialogu.
Pobrania
Bibliografia
Jankowiak B., Bartoszewicz A. Komunikowanie się w obrębie zespołu terapeutycznego [w:] Komunikowanie interpersonalne w pielęgniarstwie. Kwiatkowska A., Krajewska-Kułak E., Panek W. (red.) Wydawnictwo Czelej, Lublin, 2003.
Brzeziński T. Etyka lekarska. Wydawnictwo PZWL, Warszawa, 2002.
Baylon Ch., Mignot X. Komunikacja. Wydawnictwo Flair, Kraków, 2008.
Gadamer HG. Rozum, słowo, dzieje. Szkice wybrane. Wydawnictwo PIW, Warszawa, 2000.
Bączkowski B. Gałkowski P. (red.). Komunikacja przez sztukę. Komunikacja przez język. Zakład Teorii i Filozofii Komunikacji, Poznań, 2008.
Pomykała E. Doskonalenie umiejętności interpersonalnych. Akademia Obrony Narodowej, Warszawa, 2005.
Platon. Sofista polityk. Wydawnictwo Antyk, Kęty, 2002.
Pomykała E. Doskonalenie umiejętności interpersonalnych. Akademia Obrony Narodowej, Warszawa, 2005.
Levinas E. Etyka i nieskończony. Wydawnictwo Naukowe Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, 1991.
Pąchalska M., MacQueen B.D. Komunikacja interpersonalna a poczucie tożsamości [w:] Komunikowanie się. Problemy i perspektywy, Kaczmarek B., Kucharski A., Stencel M. (red.). Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin, 2006.
Gałuszka M., Szewczyk K. Umierać bez lęku. Wstęp do bioetyki kulturowej. PWN, Warszawa-Łódź, 1996.
Stangierska I, Horst-Sikorska W. Ogólne zasady komunikacji między pacjentem a lekarzem. Wybrane Problemy Kliniczne. 2007, 1(1), 58-68.
Barton-Smoczyńska I. Podstawy psychologii komunikacji lekarza z pacjentem: wprowadzenie. Medycyna Praktyczna Chirurgia. 2010, 6, 104-106.
Barton-Smoczyńska I. O partnerstwie w relacjach między lekarzem a pacjentem. Medycyna Praktyczna Ginekologia i Położnictwo. 2010, 4, 92-101.
Więckowska E. Znaczenie komunikacji niewerbalnej lekarza z pacjentem w kontakcie terapeutycznym. Zdrowie Publiczne. 2008, 118(4), 462-467.
Arystoteles. Retoryka. PWN, Warszawa, 1953.
Heidegger M. Bycie i czas. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1994.
Grajcarek A. Sztuka rozmowy z chorym. Wydawnictwo Ad Vocem, Kraków, 2001.
Gadamer H.G. Prawda i metoda. Zarys hermeneutyki filozoficznej. Wyd. Inter Esse, Kraków, 1993, 336.
Tischner J. Myślenie według wartości. Wydawnictwo Znak, Kraków, 1982.
Heidegger M. W drodze do języka. Wydawnictwo Baran i Suszczyński, Kraków, 2000.
Zwoliński A. Mowa ciała: gesty, stroje, tatuaże, makijaż. Wydawnictwo Św. Stanisława BM, Kraków, 2006.
Pease A. Mowa ciała. Jak czytać myśli ludzi z ich gestów. Wyd. Jedność, Kielce, 2001.
Por. za: Kwaśniewska A. (tłum.), Feedback, czyli informacja zwrotna. Wydawnictwo Helion, Gliwice, 2008.
Dobrowolska B. Wprowadzenie do medycznej etyki troski. Oficyna Wydawnicza Branta, Bydgoszcz, 2010.
Arystoteles. Etyka Nikomachejska. Wydawnictwo PWN, Warszawa, 2007.
Por. za: Dobek-Ostrowska B. (red.). Nauka o komunikowaniu. Podstawowe informacje teoretyczne. Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław, 2001.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2016 Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie; Autor

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.