Zrównoważenie ekonomiczno-środowiskowe turystyki na obszarach wiejskich

Autor

DOI:

https://doi.org/10.5604/01.3001.0012.8256

Słowa kluczowe:

atrakcyjność, turystyka, obszary wiejskie

Abstrakt

Cel: Celem pracy było sklasyfikowanie gmin województwa zachodniopomorskiego pod względem rozwoju w nich gospodarstw agroturystycznych.
Materiał i metody: W artykule zastosowano metodę parametryczną Hellwiga, za pomocą której dokonano oceny atrakcyjności gmin województwa zachodniopomorskiego pod wzglę-dem rozwoju w nich gospodarstw agroturystycznych. Ponadto wykorzystano analizy skupień uogólnioną metodą k-średnich. Analiza skupień posłużyła jako narzędzie do eksploracyjnej analizy danych.
Wyniki: Ze względu na atrakcyjności walorów turystycznych najwyżej oceniono gminy wo-jewództwa zachodniopomorskiego należące do skupienia 2, a słabiej gminy należące do sku-pienia 1. Z analizy średnich znormalizowanych zmiennych ilościowych widać, że gminy na-leżące do skupienia 2 są bardziej atrakcyjne pod względem możliwości rozwoju turystki wiej-skiej, niż gminy należące do skupienia 1.
Wnioski: Nierównomierny przestrzenny rozkład walorów turystycznych w województwie zachodniopomorskim może prowadzić do zmiennego ruchu turystycznego. Przedstawione wyniki badań mogą być inspiracją do przeprowadzenia przestrzennego podziału poszcze-gólnych gmin na grupy zróżnicowania atrakcyjności turystycznej i ich wpływu na ruch turystyczny regionów.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

DRZEWIECKI, M., 2001. Podstawy agroturystyki. OWOPO, Bydgoszcz.

HALAMSKA, M., 2009. Uwagi o naturze wiejskości i sposobie jej definiowania, w: Człowiek – miasto – region. Związki i interakcje, red. G. Gorzelak, M.S. Szczepański, W. Ślęzak-Tazbir. Wydawnictwo Scholar.

KOKOSZA, 2013. Ochrona środowiska na terenach wiejskich w świetle nowej perspektywy wspólnej polityki rolnej unii europejskiej 2014-2020, Kraków.

KOSTROWICKI, A.S., 1970, Zastosowanie metod geobotanicznych w ocenie przydatności terenu dla potrzeb rekreacji i wypoczynku, Przegląd Geograficzny t.42, z.4, Warszawa, s. 631-645.

LIJEWSKI, T., MIKUŁOWSKI, B., WYRZYKOWSKI, J., 2008, Geografia turystyki Polski, PWE, Warszawa.

PEREPECZKO, B. ,2010. Świadomość ekologiczna mieszkańców obszarów chronionych. „Wieś Jutra” nr 10.

PREOBRAZENSKI, V.S., ZORIN, I.V., VEDENIN Y.A., 1975. Geograficieskije aspekty konstruirowanija rekreacionnych system. Seria Geografia nr 1.

PRETTY J. 2008. Agricultural sustainability: concepts, principles and evidence Phil. Trans. R. Soc. B (2008) 363, 447–465.

ŚLUSARZ, G., GOŁĘBIEWSKA, B., 2014. Wykorzystanie endogenicznych, cennych przyrodniczo zasobów regionu w jego rozwoju. Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu, t. XVI, z. 6.

WYRZYKOWSKI, J., 1986, Geograficzne uwarunkowania rozwoju urlopowej turystyki wypoczynkowej w Polsce, Acta Universitatis Wratislaviensis, Wrocław nr 935, Studia Geograficzne nr XLIV, Wrocław.

Pobrania

Opublikowane

2019-01-02

Numer

Dział

Artykuły

Jak cytować

Brelik, A. (2019). Zrównoważenie ekonomiczno-środowiskowe turystyki na obszarach wiejskich. Problems of Economics and Law, 1(1), 12-22. https://doi.org/10.5604/01.3001.0012.8256

Podobne artykuły

11-13 z 13

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.