Założenia interkomprehensji w językach pokrewnych a rozwijanie autonomii studenta w kształceniu językowym

Autor

DOI:

https://doi.org/10.55225/hcs.468

Słowa kluczowe:

autonomia, interkomprehensja, kilkujęzyczność

Abstrakt

Interkomprehensja jest nowym podejściem do opanowywania języków i osiągania różnojęzyczności (kilkujęzyczności). Jako zjawisko wielopłaszczyznowe wpisuje się w oczekiwania użytkowników języków obcych w wielojęzycznych społeczeństwach współczesnej Europy. U podstaw interkomprehensji leży potrzeba uzyskania większej autonomii w kontaktach językowych. Celem artykułu jest ukazanie założeń interkomprehensji w kontekście rozważań o autonomii, w tym przedstawienie metody EuroCom(Rom), przytoczenie indywidualnych cech uczącego się sprzyjających rozumieniu i ważnych dla rozwoju postawy autonomicznej, a także podkreślenie roli osoby nauczającej.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Autonomizacja w dydaktyce języków obcych. Doskonalenie się w komunikacji ustnej, red. W. Wilczyńska, Poznań 2002.

Balboni P.E., Esiste un’attitudine all’intercomunicazione?, [w:] Lernerautonomie durch Interkomprehension. Promoting Learner Autonomy Through Intercomprehension. L’autonomisation de l’apprenant par l’intercompréhension, red. P. Doyé, F.-J. Meissner, Tübingen 2010, s. 17–28.

Balboni P.E., Scheda di auto-osservazione dell’attitudine alle LS/L2, https://www.itals.it/materiali-didattici [dostęp: 16 listopada 2022 r.].

Blanche-Benveniste C., Comment retrouver l’expérience des anciens voyageurs en terres de langues romanes?, [w:] S’entendre entre langues voisines: vers l’intercompréhension, red. V. Conti, F. Grin, Genève 2008, s. 33–51.

Boratyńska-Sumara J., Transfer międzyjęzykowy w tworzeniu wypowiedzi pisemnych w języku niemieckim (L3) u polskich studentów filologii angielskiej, Kraków 2021.

Castagne E., Systémiques, hiérarchisations et autonomisations: vers une dynamique évolutive et adaptive, [w:] Lernerautonomie durch Interkomprehension. Promoting Learner Autonomy Through Intercomprehension. L’autonomisation de l’apprenant par l’intercompréhension, red. P. Doyé, F.-J. Meissner, Tübingen 2010, s. 11–16.

Castagne E., InterCompréhension Européenne, http://logatome.eu/ice.htm [dostęp: 16 listopada 2022 r.].

Coste, D., B. North, J. Sheils, J. Trim, (Rada Europy), Europejski systemem opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie, Warszawa 2003.

Cyr P., C. Germain, Les stratégies d’apprentissage, Paris 1998.

Degache C., Concevoir un dispositif de formation en ligne de formateurs à la compréhension et à l’interaction plurilingues, [w:] S’entendre entre langues voisines: vers l’intercompréhension, red. V. Conti, F. Grin, Genève 2008, s. 299–322.

Dictionnaire de didactique du français langue étrangère et seconde, red. J.-P. Cuq, Paris 2003.

Escudé P., P. Janin, Le point sur l’intercompréhension, clé du plurilinguisme, Paris 2010.

Galińska–Inácio I., A. Randak, H.G. Klein, T.D. Stegmann, EuroComRom — Siedem sit: Jak od razu czytać teksty w językach romańskich, Aachen 2004.

Gębal P.E., Interkomprehensja, strategie mediacyjne i nauczanie języków obcych, [w:] Tłumaczenie dydaktyczne w nowoczesnym kształceniu językowym, red. E. Lipińska, A. Seretny, Kraków 2016, s. 77–93.

Grabowska A., Interkomprehensja w językach pokrewnych – jej założenia i możliwości adaptacji w nauczaniu języków obcych w Polsce, [w:] Problemy współczesnej neofilologii. Wybrane zagadnienia, red. A. Grabowska, J. Graca, L. Smutek, Tarnów 2013, s. 281–291.

Grabowska A., Cechy użytkowników języków obcych sprzyjające interkomunikacji (komunikacji w językach pokrewnych), „Neofilolog” 2017, nr 48/1, s. 143–157.

Grin F., Pourquoi l’intercompréhension ?, [w:] S’entendre entre langues voisines: vers l’intercompréhension, red. V. Conti, F. Grin, Genève 2008, s. 17–30.

Klein H.G., Où en sont les recherches sur l’eurocompréhension ?, [w:] EuroCom. Mehrsprachiges Europa durch Interkomprehension in Sprachfamilien. Tagungsband des Internationalen Fachkongresses in Hagen, 9.-10. November 2001, red. G. Kischel, Hagen 2002, s. 35–45.

Labbé G., Aborder les langues slaves par l’intercompréhension, „Miriadi” 2019, nr 1, http://publications.miriadi.net/index.php?id=75 [dostęp: 14 listopada 2022 r.].

Lipińska E., Język ojczysty, język obcy, język drugi. Wstęp do badań dwujęzyczności, Kraków 2003.

Meissner F.-J., Le transfert dans la didactique du plurilinguisme, [w:] EuroCom. Mehrsprachiges Europa durch Interkomprehension in Sprachfamilien. Tagungsband des Internationalen Fachkongresses in Hagen, 9.–10. November 2001, red. G. Kischel, Hagen 2002, s. 46–58.

Robert J.P., Dictionnaire pratique de didactique du FLE, Paris 2002.

Tassinari M.G., Autonomia d’apprendimento: esperienze d’autovalutazione, [w:] Lernerautonomie durch Interkomprehension. Promoting Learner Autonomy Through Intercomprehension. L’autonomisation de l’apprenant par l’intercompréhension, red. P. Doyé, F.-J. Meissner, Tübingen 2010, s. 161–172.

Wilczyńska W., Uczyć się czy być nauczanym? O autonomii w przyswajaniu języka obcego, Warszawa 1999.

Pobrania

Opublikowane

2023-02-23

Numer

Dział

Artykuły naukowe

Jak cytować

Grabowska, A. (2023). Założenia interkomprehensji w językach pokrewnych a rozwijanie autonomii studenta w kształceniu językowym. Humanities and Cultural Studies, 3(4), 155-171. https://doi.org/10.55225/hcs.468

Podobne artykuły

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.