Znaczenie wsparcia oraz formy aktywności kinezyterapeutycznej członków rodzin osób dotkniętych chorobą Parkinsona

Autor

DOI:

https://doi.org/10.5604/01.3001.0013.1517

Słowa kluczowe:

choroba Parkinsona, kinezyterapia, rodzina, wsparcie

Abstrakt

Choroba Parkinsona jest przewlekłą i postępującą chorobą zwyrodnieniową ośrodkowego układu nerwowego. Schorzenie zalicza się do chorób układu pozapiramidowego. W celu poprawy stanu pacjenta oraz podniesienia poziomu jakości życia stosuje się leczenie farmakologiczne oraz rehabilitację, niwelującą postępującą niesprawność. Pomoc najbliższego otoczenia wpływa nie tylko na przebieg choroby, ale przede wszystkim na dobrostan emocjonalny chorego. Wsparcie rodziny i jej udział w całym procesie terapeutycznym w znacznym stopniu optymalizuje jego wyniki. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie najważniejszych kwestii dotyczących kinezyterapii w chorobie Parkinsona oraz wykazanie wpływu zaangażowania całego systemu rodzinnego na przebieg i wyniki terapii. Kinezyterapia odgrywa bardzo ważną rolę w procesie usprawniania i przystosowania pacjenta do wykonywania czynności dnia codziennego. Zabiegi kinezyterapeutyczne mają nie tylko istotny wpływ na występujące objawy w przebiegu choroby, ale też na ogólny stan zdrowia. Niezwykle istotny jest tu indywidualny dobór terapii i zaangażowanie całego zespołu specjalistów, w niwelowaniu zarówno objawów ruchowych jak i pozaruchowych. Poprawne wykonywanie zaleceń fizjoterapeuty, zaangażowanie pacjenta, a także aktywny udział otoczenia chorego, jest warunkiem efektywności całego procesu poprawy, utrzymywania zdrowia i sprawności chorego. Postępowanie kinezyterapeutyczne zapobiega trwałej niepełnosprawności oraz wspomaga utrzymanie jak najdłuższej samodzielności i dobrej jakości życia. Wpływ na wyniki terapii ma zaangażowanie całego systemu wsparcia rodzinnego.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Leszek, J., (2003).Choroby otępienne. Teoria i praktyka. Continnum.

Darda – Ledzion, L., Członkowska, A. (2004). Choroba Parkinsona – podstawowe problemy terapeutyczne w codziennej praktyce medycznej. Nowa Klin. 10(5–6), 531–533.

Kozubski, W., Liberski. P., (2013). Neurologia. PZWL. [4] Prusiński, A. (1998). Neurologia Praktyczna. Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Rowland, L.P., (red.). (2008). Neurologia Merritta. Elsevier Urban & Partner.

Lennon, S., Stokes, M., (2009). Fizjoterapia w rehabilitacji neurologicznej. Elsevier Urban &Partner.

Cholewa, J., Boczarska – Jedynak, M., Opala, G. (2013). Influence of physiotherapy on severity of motor symptoms and quality of life in patients with Parkinson disease. Neurol Neurochir Polska. 47(3), 256–262.

Yousefi, B., Tadibi, V., Khoei, A.F., Montazeri, A. (2009). Exercise therapy, qualityof life, and activities of daily living in patients with Parkinson disease:a small scale quasi – randomised trial. Biomed Central. 10(67), 1–7.

Abbruzzese, G., Trompetto, C., Marinelli, L. (2009). The rationale for motorlearning in Parkinson’s disease. Eur J Phys Rehabil Med. 45, 2009–2014.

Opara, J., (2007). Praktyczne zasady rehabilitacji w chorobie Parkinsona. Rehabil. Prakt.1,19–21.

Świętochowski, W., (2019). Choroba przewlekła w systemie rodziny. W: Janicka, I., Liberska, H., (red.) Psychologia rodziny, 390.

Bishop, G.D. (2000). Psychologia zdrowia. Wydawnictwo Astrum.

Sęk, H., Cieślak, R., (red.). (2012). Wsparcie społeczne, stres i zdrowie. Wydawnictwo Naukowe PWN.

Włodarczyk, D. (1999). Wsparcie społeczne a radzenie sobie ze stresem u chorych po zawale serca. Przegląd Psychologiczny 4, 95–113.

Szepietowska, E.M. (2010). Pomoc psychologiczna dla chorych na stwardnienie rozsiane. W: Potemkowski, A., (red.) Psychologiczne aspekty stwardnienia rozsianego. Termedia, 144–145.

Miyai, I., Fujimoto, Y., Yamamoto, H., Ueda, Y., Saito, T., Nozaki, S., Kang, J. (2002) Long-term effect of body weight-supported treadmill training in Parkinson’s disease: a randomized controlled trial. Arch Phys Med Rehabil. 83(10):1370–3.

Kluding, P., McGinnis, P.Q.(2006). Multidimensional exercise for people with Parkinson’s disease: a case report. Physiother Theory Pract.22(3):153–62.

Bridgewater, K., Sharpe. (1997). M., Trunk muscle training and early Parkinson’s disease, An International Journal of Physical Therapy, Vol. 13, 139–153.

Levine, S., Brandenberg, P., Pagels, M. (2000). A strenuous exercise program benefits patients with mild to moderate Parkinson’s Disease. Clin. exerc. Physiol., 2, 43–48.

Marchese, R., Bove, M., Abbruzzese, G. (2003). Effect of cognitive andmotor tasks on postural stability in Parkinson’s disease: a posturographic study. Mov. Disord. 18, 652–658.

Pasek, J., Opara, J., Pasek, T., Kwiatek, S., Sieroń, A. (2010). Aktualne spojrzenie na rehabilitację w chorobie Parkinsona wybrane zagadnienia, Aktualn Neurol, 10 (2), 94 -99.

Olanow, C.W. (1999). A rational approach to the treatment of early Parkinson’s disease, Parkinsonism Relat Disord. 5(4), 217-20.

Krawczak, R. (2011), Opieka nad osobą z chorobą Alzheimera w doświadczeniu opiekuna rodzinnego. W: Nowicka, A., Baziuk, W., Człowiek z chorobą Alzheimera w rodzinie i środowisku lokalnym. Uniwersytet Zielonogórski.

Opublikowane

2019-03-29

Numer

Dział

Artykuł oryginalny

Jak cytować

Wróbel, A., Wróbel, P., & Otfinowska, E. (2019). Znaczenie wsparcia oraz formy aktywności kinezyterapeutycznej członków rodzin osób dotkniętych chorobą Parkinsona. Health Promotion & Physical Activity, 6(1), 1-6 (1. https://doi.org/10.5604/01.3001.0013.1517

Inne teksty tego samego autora