Prekursorzy medycyny klasztornej w początkach średniowiecza
DOI:
https://doi.org/10.5604/01.3001.0013.2661Słowa kluczowe:
zakony, klasztory, medycyna klasztorna, nauka wczesnego średniowieczaAbstrakt
Upadek cywilizacji antycznej miał charakter kataklizmu. Jego następstwa dotyczyły wszystkich dziedzin życia. Instytucją, która uniknęła dziejowej zagłady był Kościół rzymski. Toteż w zachowaniu ocalałych resztek dawnego świata, m.in. starożytnych rękopisów, oraz rozwijaniu w oparciu o nie nowej nauki, w tym również medycyny, ogromne zasługi były udziałem osób duchownych, głównie mnichów.
Pobrania
Bibliografia
Manteufell, T. (1965). Historia powszechna. Średniowiecze.
Liese, W. (1922). Geschichte der Caritas. Freiburg.
Jetter, D. (1986). Das europäische Hospital. Von der Spätantike bis 1800. Köln.
Ring, M. E. (1997). Geschichte der Zahn-medizin. Köln.
Schipperges, H. (1964). Die Benediktiner in der Medizin der frühen Mittelalters.
Supady, J. (2010). Historia dentystyki w zarysie. Łódź.
Pismo Święte. Stary i Nowy Testament. (2010). Poznań.
Pernaud, R. (1990). Kobieta w czasach katedr. Warszawa
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2019 Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie & Autor

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.